เดินทาง (เล่าสู่กันฟัง)

ช่วงเวลาของการเดินทางเพื่อเสาะหาประสบการณ์ของตัวเองได้เริ่มขึ้นขึ้นแล้ว หลายวันที่ผ่านมาเราได้เจอกับผู้คนมากมายหลากหายความเป็นมา ทั้งจากสังคมชั้นสูงมาถึงคนชั้นกลาง และคนชั้นล่าง แต่มีอย่างหนึ่งที่เหมือนกันคือความเป็นคน ความเป็นมนุษย์ และมีจิตใจเหมือนกัน

เราเริ่มจากการเดินทางไปเข้าค่าย self Discovery Camp ที่ Horseshoe Point พัทยา เป็น camp ธรรมะของเด็กๆ วัยตั้งแต่ 7-12 ปี เป็นค่ายที่สนุกทีเดียว เพราะเราได้ดูแลเด็กๆ เล็กๆ มันเป็นการให้ที่ใหญ่จริงๆ เด็กเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นเทวดาน้อยๆที่อุดมไปด้วยทุนทรัพย์ที่พ่อและแม่ยินดีจ่ายเพื่อให้ลูกๆได้รับประสบการณ์ดีๆ อาจเรียกได้ว่าเป็นค่ายธรรมะ ที่ต้องจ่ายแพงมากเหมือนกัน

ค่ายนี้ให้เด็กๆได้กลับมาเท่าทันความตัวเอง รียกได้ว่า ”กลับมารู้สึกตัว” เป็นค่ายที่แนะให้เด็กๆได้กลับมาเพิ่มพลังให้กับพระเอกคนสำคัญนั่นคือ “สติ” การมีสตินี้เป็นเรื่องสำคัญแก่ชีวิตตัวเองเป็นอย่างยิ่งเพราะจะเป็นอัศวินที่เข้ามา “รู้” เข้ามาเห็น”ผี” ที่เกิดขึ้นในใจของเราทุกคน ไอ้ผีที่ว่านี้แบ่งออกเป็น หัวหน้าผี หลักอยู่สามตัวด้วยกันคือ ผีขี้โลภ ผีขี้โกรธ และผีขี้หลง ซึ่งผีทั้งสามตัวนี้ก็มีลูกสมุนอยู่เป็นร้อยเป็นพัน มากมายจริงๆ จะว่าไปผีเหล่านี้เข้มแข็งและอ่อนแรงมากในขณะเดียวกัน คือหากพระเอกของเรา นั่นคือสติที่อ่อนกำลังลงแล้ว ผีก็จะเข้าคลอบงำจิตใจเราได้แล้วก็จะตกเป็นทาษของมันจริงๆทั้งใจและกายของเรา แต่ในคราวเดียวกันหากพระเอกของเราเก่งขึ้นเพียงแค่เห็นผีที่ผุดึ้นมาเท่านั้น ผีร้ายก็จะแตกกระเจิงไปในทันที ฉะนั้นการมีสติก็คือการฝึกให้พระเอกของเรานี้ปราบผีเหล่านี้ลงได้

ค่ายนี้เป็นค่ายที่เปิดโลกให้กับเด็กเพราะมีกิจกรรมต่างๆมากมายให้เด็กได้ทำ ไม่ว่าจะเป็นการขี่ม้า ซึ่งเป็นตัวชูโรงให้กับ camp นี้ กิจกรรมศิลปะ กีฬา นันทนาการต่างๆ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆที่ได้ทำกิจกรรมต่างๆที่เป็นการเปิดประสบการการเรียนรู้ให้กับเด็กๆ และเสริมด้วยการเท่าทัน การฝึกฝนพระเอกของทุกคนให้เข้มแข็ง เพื่อเตรียมพร้อมกับสิ่งที่เผชิญในชีวิตจริง
ต่อมาเราเดินทางไปรู้จักกับเพื่อนใหม่ที่เรารู้สึกว่ามันใช่ เป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่มีอะไร อยู่ในตัว เป็นกลุ่มที่ต้องการมาปลุกอะไรบางอย่างที่วิถีสังคมกลืนกินให้สิ่งนี้มันหายไป...”จิตวิญญาณ”

เราได้รู้จักทั้งเพื่อน ได้รู้จักชีวิต ได้เห็นถึงความกล้าหาญ ของเพื่อนใหม่ของเราหลายคนที่ตัดสินใจออกมาเดินทางเพื่อแสวงหาอะไรบางอย่างที่ขาดหายไปให้กลับชีวิต เท่านั้นยังไม่พอยังช่วยค้นหาสิ่งที่ถูกโลกแห่งวัตถุกลืนกินให้หายไปจากจิตใจของใครๆให้ตื่นขึ้น เป็นกลุ่มคนที่น่าสนจจริงๆ เราเชื่อเหลือเกินว่าเพื่อนใหม่ของเรากลุ่มนี้จะมาสามารถ ปลุกผู้คนจำนวนมากให้ตื่นขึ้น ได้มากมาย เพราะพลังที่มีอยู่ในตัวของคนเหล่านี้ล้วนยิ่งใหญ่ จริงๆ

จิตตปัญญาคืออะไร?

จิตตปัญญา จริงๆแล้วไม่มีอะไร เป็นเพียงแค่นำหลักการปรัชญาตะวันออกมาเรียนในมุมของปรัชญาตะวันตก เท่านั้นเอง รากฐานของมันมาจากการปฏิบัติเท่านั้น

หลักสูตรนี้เป็นการดึงพวกที่ทำงานสังคมกลับเข้ามาภาวนา เพราะมันเป็นแกนหลักสำคัญของชีวิต และได้ปริญญาด้วย

test

ร่างแห่งเรา

เกื้อกูล

ปูบนหาดทราย

หอยกับลูกมะพร้าว

หาดทรายกับร้อยหอย

ข้อฝากไว้สำหรับพุทธบุตร พุทธธิดา

เราก็ทำไป ปฏิบัติไป ทำไป กลับมารู้สึก ให้เห็นเท่านั้น แค่รู้มันไม่พอ เพราะบางทีเราก็ตามมันไป จนหลงจนเพ้อแล้ว

ก่อนกลับอาจารย์บอกกับเราว่า "ทำนะ พอได้แล้วค่อยมาคุยกัน"
นั่นสิ หรือว่าชาตินี้เป็นชาติแรกที่เราเพ่งได้เกิดมาเป็นมนุษย์แล้วได้พบกับพระธรรม เป็นชาติที่เราได้ปฏิบัติด้วยความเป็นมนุษย์จริงๆ

อาทิตย์อัสดง

อาทิตย์จะลารอน แสงอ่อนจะลับลง
ความหวังยังเหลือหลง เป็นมั่นคงดำรงไว้
แสงแดงที่ใกล้ดับ ยังประดับนภาได้
ท้องฟ้ายังสวยใส แม้แสงไฟจะกล้ำกลืน

ความจริงของเรา

แล้วเราเห็น pattern ของเราไหม?

นั่นสิ เราเห็นหรือเปล่า... เท่าทันมันหรือเปล่าหรือว่าไม่..แต่เพียงแค่ไล่ตาม ไม่เท่าทัน?
เรารู้จักตัวเองชัดหรือยัง เข้าใจว่ามันชัดหรือว่า มันชัดจริงๆ..อย่างไรของมันกันแน่ ไม่แน่ใจ?
คงอยู่กับความไม่แน่ใจอย่างนี้ต่อไป จนกว่าสักวันเราจะพบว่ามันคือความจริง...ของเรา